Lonicera.

Jeżeli już kochasz, to nigdy nie przestaniesz. Choćbyś chciał ponad wszystko. Za te wszystkie krzywdy. Miłość nie wybiera. Tysiąc myśli, jedna osoba. I nagle ona staje się całym światem. 

Miłość nie powstaje ot tak. Najpierw musi się narodzić przyjaźń, by powstało coś więcej. 

Jeżeli naprawdę kochasz, jesteś w stanie przebaczyć wszystko. Trwasz. Chronisz. 

Miłość jest pięknym uczuciem, które z dnia na dzień należy pielęgnować. Coś jak z kwiatami. Podlewasz je wtedy, gdy tego potrzebują - rozwijają się, kwitną, są piękne, natomiast, gdy czynisz przeciwnie - one usychają, nie mają chęci do życia i starania się o nasze względy. 

Tak, dokładnie. Bo starać się trzeba nie tylko na początku znajomości aby tylko zahaczyć status na facebook'u "w związku".

Czy życie nie staje się piękniejsze, gdy ku naszemu boku pojawia się ktoś, kto ukoi nasze serca?
"I taką wodą być,
co otuli ciebie całą,
ogrzeje ciało, zmyje resztki parszywego dnia.
I uspokoi każdy nerw,
zabawnie pomarszczy dłonie,
a kiedy zaśniesz wiernie będzie przy twym łóżku stać."

 Miłość to nie tylko szczęście, ale także ból i cierpienie.

"Miłość kiedy jedno spada w dół, drugie ciągnie je ku górze."

Rodzaj wdzięczności.

Niewiele potrzeba by sprawić komuś przyjemność. Nie musi to być prezent za miliony. Czasami wystarczą zwykłe słowa "Dziękuję Ci." lub "Fajnie, że jesteś." - choć zwykłe nie są. Ale proste, czyż nie? Urastamy w dumę(w pozytywnym sensie), jesteśmy lekko speszeni, ale to mile widziane uczucie. Znaczące, że postąpiliśmy dobrze w kierunku danej osoby. Może się boimy, że gdy ktoś usłyszy od nas takie słowa, to zorientuje się, że jesteśmy "zdesperowani", choć może to za dużo powiedziane. Nie wiem. Ale nie trzeba się bać. Z pewnością taka osoba się ucieszy. 

Trzeba doceniać ludzi, i to co dla nas są w stanie zrobić. Jeżeli będziemy ich olewali, to i oni też przestaną się starać.

 Mały gest, a cieszy. 

Amatorski przepis.

Wszystko co się z Tobą dzieje, zostało stworzone w wewnętrznym świecie Twego umysłu, świadomie lub nieświadomie. 

Myśli, uczucia i wyobrażenia są odpowiedzialne za to czego doświadczamy. Nie nasze otoczenie. To my. Jeżeli powiesz sobie "Mnie na to nie stać." to Twoja podświadomość dopilnuje byś się tej wersji trzymał. I wtedy wymarzony samochód, motocykl, czy też wakacje nigdy nie dojdą do skutku. Pozostaną tylko naszą wyobraźnią. Natychmiast czując "pustkę" obwiniamy świat zewnętrzny, wyżywamy się. Cierpią nasi bliscy. 

Więc trzeba zlikwidować przyczynę danej sytuacji. Zmienić tok myślenia. Potrzeba wiary i chęci. Jeśli Ci nawet w życiu nie idzie, to nie trać wiary, staraj się, a na pewno Ci będzie lżej. 

Miało być niereligijnie, ale wspomnę o modlitwie, tak dla praktykujących - a też i nie. 

Skoro już się modlisz, to nie martw się, że Twoja prośba nie zostanie wysłuchana. Tylko musisz wierzyć jeśli chcesz. Jest powiedziane: jak trwoga, to do Boga. Ale nie koniecznie tak musi być. 

Sprawiedliwość nierówna jest. Dostaniesz to na co zasługujesz. Tak samo jak w pracy. Wykonujesz dany fach porządnie - zostaniesz nieźle wynagrodzony. Jeśli będzie inaczej - zostaniesz wywalony na zbity pysk. Tak samo jest z każdą inną sytuacją życiową. Ważne jest to by się starać, chcieć i nie tracić wiary. 

Jaki jest z Tego wniosek? 

Jeśli nie pokierujesz swoim życiem jak chcesz, to będzie nie za ciekawie. A chcesz, by było w nim dobrze i szczęśliwie. Prawda? 

Więc na co czekasz?!

Rusz dupę i się weź za siebie :')
Nie kłam, nie krzywdź, nie opuszczaj, nie wątp, że Ci coś się nie uda. Rób wszystko jak najlepiej potrafisz!

Zakazany owoc.

Czasem jest tak, że gdy nam się coś stałego znudzi, mamy ochotę spróbować czegoś nowego. Jasne, dlaczego nie? Tylko żeby to nie wyrządziło krzywdy drugiemu człowiekowi...

Trzeba myśleć o sobie, jak najbardziej. Tylko by to myślenie nie stało się egoistyczną obsesją. 

Zdrada...
Nawet ta najmniejsza zaboli. Bo w końcu, czy to obietnica, czy związek partnerski, przyjaźń...

Czujemy się oszukani. Nie dość dobrzy na to by nas szanować. 

Nie możemy dać się wykorzystywać. A na pewno nie możemy dać poznać po sobie tego iż jesteśmy słabi i, że nieważne co złego ktoś nam zrobi, to my zawsze będziemy czekać. Musimy pokazywać to, że jesteśmy silni, bo inaczej zginiemy..Czasami nie wolno dać za wygraną, jeżeli chcemy coś zyskać. 

Dwulicowość...

Dlaczego nie potrafimy być wierni? Dlaczego nie możemy zrobić tego dla siebie i dla innych? 

Z drugiej strony, dlaczego stajemy się nudni? To przecież my nie dajemy z siebie wszystkiego. My ponosimy konsekwencje własnych wyborów. A gdybyśmy spróbowali się postarać. Dać z siebie tyle ile możemy, to nie zyskalibyśmy dwa razy więcej? Jeśli się starasz, to zostaniesz doceniony. Jeśli są ku temu pozytywne skutki - jeszcze lepiej!
Dla siebie i dla innych.

Nieerotyczna więź.

To co najważniejsze, to czego potrzebujemy otrzymamy właśnie u drugiego człowieka. Bez względu na przeciwieństwa jakie ciążą nad dwiema osobami zawsze ta więź jest niezniszczalna. Nie potrzebna tu jest jednakowa opinia na większość tematów. Właśnie chodzi o to by ze sobą rozmawiać. O wszystkim. O problemach, wspólnych chwilach - i nie tylko. 

Przyjaźń.

Gdy bliska Ci osoba jest nie w humorze, to włącza Ci się potrzeba pomocy dla niej. Chcesz mimo wszystko uczynić coś, by ta osoba była szczęśliwa. Gdy niestety tak nie jest, to i my jesteśmy zawiedzeni i w pewnym sensie źli i na siebie, że nic nie możemy w niektórych chwilach zdziałać.

Wystarczy trwać, być. Słuchać siebie wzajemnie. Pamiętajmy o tym, by zwracać szczególną uwagę na słowa. Czyny też. Ale więcej mamy do powiedzenia, i czasem się nie hamujemy, a później otrzymujemy niepotrzebne konflikty.
Nie możemy obciążać takiej osoby i żyć ze świadomością, że ona na pewno nam pomoże, a jeśli coś pójdzie nie tak, to jej wina. 

Musimy być też wdzięczni za to, że ona wciąż przy nas jest. Bo to bezcenne. To właśnie dzięki niej nie czujemy się samotnie. Pozwala nam zapomnieć na chwilę o smutkach, nawet tą najmniejszą, ale pozwala nam na to, jak nikt inny. Stara się. Może warto to docenić?