To co najważniejsze, to czego potrzebujemy otrzymamy właśnie u drugiego człowieka. Bez względu na przeciwieństwa jakie ciążą nad dwiema osobami zawsze ta więź jest niezniszczalna. Nie potrzebna tu jest jednakowa opinia na większość tematów. Właśnie chodzi o to by ze sobą rozmawiać. O wszystkim. O problemach, wspólnych chwilach - i nie tylko.
Przyjaźń.
Gdy bliska Ci osoba jest nie w humorze, to włącza Ci się potrzeba pomocy dla niej. Chcesz mimo wszystko uczynić coś, by ta osoba była szczęśliwa. Gdy niestety tak nie jest, to i my jesteśmy zawiedzeni i w pewnym sensie źli i na siebie, że nic nie możemy w niektórych chwilach zdziałać.
Wystarczy trwać, być. Słuchać siebie wzajemnie. Pamiętajmy o tym, by zwracać szczególną uwagę na słowa. Czyny też. Ale więcej mamy do powiedzenia, i czasem się nie hamujemy, a później otrzymujemy niepotrzebne konflikty.
Nie możemy obciążać takiej osoby i żyć ze świadomością, że ona na pewno nam pomoże, a jeśli coś pójdzie nie tak, to jej wina.
Nie możemy obciążać takiej osoby i żyć ze świadomością, że ona na pewno nam pomoże, a jeśli coś pójdzie nie tak, to jej wina.
Musimy być też wdzięczni za to, że ona wciąż przy nas jest. Bo to bezcenne. To właśnie dzięki niej nie czujemy się samotnie. Pozwala nam zapomnieć na chwilę o smutkach, nawet tą najmniejszą, ale pozwala nam na to, jak nikt inny. Stara się. Może warto to docenić?
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz